Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home Tourism Logistics Experience in tourism logistics โลจิสติกส์ท่องเที่ยวทางรถไฟจากเยอรมนีไปฝรั่งเศส
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















โลจิสติกส์ท่องเที่ยวทางรถไฟจากเยอรมนีไปฝรั่งเศส Print E-mail

Travelling from Germany to Paris by train with THALYS

 


การเดินทางด้วยรถไฟในประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และฝรั่งเศส ขึ้นชื่อว่าสะดวกสบาย รวดเร็ว ไว้ใจได้ แต่แพง บทความนี้จะได้นำเสนอเกร็ดการเดินทางด้วยรถไฟที่น่าสนใจในสามประเทศดังกล่าว แล้วทยอยลงเป็นตอน ๆ บน website เพื่อไม่ให้บทความยาวเกินไป ตอนนี้มาต่อกันที่ประเทศฝรั่งเศสกันเลยครับ


3. ประเทศฝรั่งเศส


ผมมีประสบการณ์ไม่มากนักในการเดินทางไปกับรถไฟของฝรั่งเศส ดังนั้นหากเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่มีเรื่องเล่าสนุก ๆ เกี่ยวกับการเดินทางด้วยรถไฟในฝรั่งเศส ขอเชิญเขียนมาแบ่งปันกันได้เลยนะครับ จะยินดีมาก

ขบวนที่ผมพอจะมีประสบการณ์คือรถไฟของบริษัท ไทริส (THALYS) ระหว่างโคโลญจน์กับปารีส ไทริสให้บริการรถด่วนแบบเร็วสุด ๆ ประเภท เต เจ เว (TGV) ที่ทาสีแดงทั้งคัน เอาว่าวิ่งกันให้ไฟลุกกันทั้งขบวนเพราะขึ้นชื่อว่าเร็วมาก รถ เต เจ เว นี้มีหลายสาย สายที่ขึ้นชื่อที่สุดคือเส้นทางข้ามช่องแคบอังกฤษที่ต้องมุดใต้น้ำ ผมอยากไปลองดูเหมือนกันแต่ไม่มีวีซ่าเข้าอังกฤษ เอาไว้สักวันละกันครับ

การจองตั๋วไทริสสามารถทำได้ที่สถานีรถไฟที่ไหนก็ได้ในเยอรมัน ผมก็จองใกล้บ้านที่บอนน์ เจ้าหน้าที่ก็ออกตั๋วให้สองใบ ใบแรกให้เดินทางจากบอนน์ไปโคโลญจน์ก่อนทั้ง ๆ ที่ย้อนขึ้นเหนือ สาเหตุก็เพราะไทริสจะจอดที่สถานีใหญ่เท่านั้น บอนน์เล็กเกินไปที่จะจอดก็ต้องทำใจครับ แต่โคโลญจน์ใหญ่กว่าจริง ๆ ก็สมควรแล้ว และตั๋วอีกใบหนึ่งเป็นตั๋วจากโคโลญจน์ไปปารีส สิ่งที่ผมเคยเตือนทุกท่านคือ การเดินทางเข้าเมืองใหญ่ก็ต้องจองที่นั่งครับ ไม่อย่างนั้นอาจจะต้องยืน เสียทั้งกำลังกายกำลังใจและความรู้สึก และผลก็เกิดขึ้นอย่างนั้นจริง ๆ เมื่อขบวนไทริสเต็มทั้งขบวนอย่างเหลือเชื่อ

บนขบวนไทริสค่อนข้างแคบกว่ารถ ICE ของเยอรมัน สาเหตุหนึ่งก็เพราะคนเยอรมันมีรูปร่างใหญ่กว่าชาวฝรั่งเศสก็เลยต้องให้ที่นั่งกว้างขวางไว้ก่อนไม่อย่างนั้นคงต้องโดนบ่นกันทั้งประเทศ คิด ๆ ดูแล้วก็น่าสงสารพวกเยอรมันที่ต้องมาทนนั่งชั้นประหยัดของการบินไทย ที่คนตัวเล็ก ๆ อย่างผมยังรู้สึกว่าแคบ ทั้ง ๆ ที่เครื่องบินของการบินไทยจากแฟร้งค์เฟิร์ตมากรุงเทพฯ เต็มเกือบตลอดเวลา เขาก็อาจจะคิดว่าขนาดแคบอย่างนี้ยังเต็ม ไม่เห็นต้องขยายที่นั่งเลย ก็คิดกันได้ครับไม่ว่ากัน แต่หากขยายที่นั่งสักหน่อยแล้วให้เขาจ่ายเพิ่มอีกหน่อย พวกนี้จ่ายได้ครับ เพราะได้ยินจากเขาว่าการบินไทยถูกมาก ๆ เขายังว่าถ้าบินสายการบินลูฟฮันซ่าจากกรุงเบอร์ลินไปเมืองตากอากาศชื่อมายอร์ก้าที่เสปนยังแพงกว่าบินมาภูเก็ตเลย จริงเท็จแค่ไหนการบินไทยก็ลองสืบราคาดูละกันนะครับ

จริง ๆ แล้วฝรั่งมองว่าเมืองไทยเป็นแหล่งท่องเที่ยวราคาถูก ของทุกอย่างถูกไปหมด และมีเซ็กซ์ราคาถูก พวกเยอรมันที่อยู่บนเครื่องด้วยกันเวลาจะลงเมืองไทยถามว่าจะไปไหนบอกทันทีเลยว่าพัทยา สืบไปสืบมาไม่เพียงแต่พวกเยอรมันเท่านั้นพวกญี่ปุ่นก็ด้วย ปรากฏการณ์เช่นนี้มีมานานแล้วเพียงแต่คนไทยไม่กล้ายอมรับ สาเหตุที่พวกนี้มาเที่ยวเรื่องเซ็กซ์ในเมืองไทยเพราะเรื่องอย่างว่าที่บ้านเขาแพงมาก มีน้อย ไม่สวย ไม่เอาใจ บริการไม่ดี และไม่คุ้มค่าเงิน มาเมืองไทยแล้วใช้เงินกับเรื่องอย่างว่าถือได้ว่าคุ้มค่าเงินมาก ๆ เรื่องนี้เอาไว้จะเขียนลงในตอนอื่นดีกว่าเพราะออกไปไกลกว่าเรื่องรถไฟที่ฝรั่งเศสมากแล้ว



กลับมาที่รถไฟไปปารีส ตอนนี้ใกล้ถึงปารีสแล้ว ชานกรุงปารีสเป็นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ อากาศอบอุ่นกว่าที่เยอรมันมาก ทำให้คนที่นี่ดูจะสนุกสนานกับชีวิตได้มากกว่าชาวเยอรมันที่วัน ๆ เอาแต่มุดอยู่ในบ้านเพราะอากาศหนาว ความอุดมสมบูรณ์ยังทำให้การเกษตรของฝรั่งเศสทำได้ดีก่อให้เกิดความเจริญมาแต่โบราณ เมื่อเห็นสภาพชีวิตชนบทการเกษตรของเขาแล้วก็เลยทำให้คิดไปถึงเรื่องที่ชาวฝรั่งเศสไม่พูดภาษาอังกฤษ สาเหตุไม่ใช่เพราะความชาตินิยมอะไรหรอกครับ แต่จากการที่คนชนบทไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษ เหมือนกับชาวชนบทของไทยที่ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษอย่างไรอย่างนั้น

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยบนรถไฟไทริสคือการประกาศเป็นสี่ภาษา เมื่อยังอยู่ในเขตประเทศเยอรมันจะเริ่มการประกาศทุกอย่างเป็นภาษาเยอรมัน ตามด้วยภาษาฝรั่งเศส อิตาลี และปิดท้ายที่ภาษาอังกฤษ แต่เมื่อเข้าเขตเบลเยี่ยมซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างเยอรมันกับฝรั่งเศสก็จะสลับเอาภาษาฝรั่งเศสขึ้นมาก่อน ตามด้วยเยอรมัน แต่อังกฤษอย่างไรก็ปิดท้าย เป็นอะไรที่ดูเหมือนภูมิภาคนิยมนิดหน่อย แต่ก็นั่นแหละครับเพราะคนฝรั่งเศสและเยอรมันไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษมาเป็นจริงเป็นจัง รู้กันงู ๆ ปลา ๆ เหมือนเรา ๆ ท่าน ๆ ก็ดีครับไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ

รถไฟไทริสมาถึงกรุงปารีสแล้วที่สถานี Gare du Nord ผมออกเสียงไม่ถูกเพราะไม่รู้ภาษาฝรั่งเศส ก็จบการเดินทางมายังปารีส  เริ่มต้นการเดินทางในปารีสแบบไม่รู้ทิศทาง  เคล็ดลับอย่างหนึ่งคือให้ซื้อแผนที่  ว่าแล้วผมก็ได้แผนที่เป็นภาษาอังกฤษมาฉบับหนึ่งจากนั้นก็หันซ้ายหันขวาพอรู้ทิศบ้างก็ออกลากกระเป๋าเดินไปยังโรงแรม  เหตุที่เดินก็เพราะยังขึ้นรถไฟใต้ดินของปารีสไม่เป็น  ทั้ง ๆ มารู้ทีหลังว่าสถานีรถไฟใต้ดินอยูห่างโรงแรมของผมไปนิดเดียว 

รถไฟใต้ดินของปารีสขึ้นชื่อว่าจอแจที่สุดในโลก  มีหลายสายตัดกันยั้วเยี้ยไปหมดและมาบ่อยมาก  ซึ่งความถี่ของขบวนรถมากกว่าที่เยอรมันเสียอีก   เราแทบจะไปที่ไหนก็ได้ด้วยรถไฟใต้ดิน ทั้งหอไอเฟล  พิพิธภัณฑ์ลูฟท์  มหาวิหารนอร์เตอดราม มหาวิหารซาเคอร์เคอ  ถนนชองเอลิเซ่  ประตูชัย  พลาซ่าเดอลาคอนคอร์ด  พระราชวังแวร์ซายน์ (ต้องต่อรถบนดิน)  ยูโรดิสนีย์แลนด์ (ต้องต่อรถบนดินเช่นกัน) 

การทำความคุ้นเคยกับรถไฟใต้ดินของปารีสไม่ใช่เรื่องยาก  ในแผนที่ฉบับเดิมที่ได้มาตั้งแต่วันแรกจะบอกไว้ทั้งหมดว่าสายไหนมีต้นทางที่ไหนและจะไปสิ้นสุดที่ไหน ผ่านที่ไหนบ้างและแวะสถานีไหนบ้าง   แต่เรื่องการทำความคุ้นเคยกับการเดินไปขึ้นรถนี่ลำบากกว่ามาก  เส้นทางเดินจากบนดินลงไปหาชานชลาในกรุงปารีสจะลึกลับซับซ้อนดุจเขาวงกต  มันจะยาวมาก  เราเดินไป ๆ อาจจะไม่มั่นใจว่ามาถูกทางหรือไม่  ถ้าดูป้ายไม่ดี เช่น สาย 3 ต้นทางที่หนึ่ง ปลายทางอีกที่หนึ่ง เราต้องรู้ว่าเราจะมุ่งหน้าไปทางต้นทางหรือปลายทาง  เพราะถ้าเลี้ยวเข้าทางเดินผิดช่องก็ไปออกอีกที่หนึ่งเลย  ดังนั้นต้องรู้สถานีต้นทางและปลายทางของรถไฟใต้ดินสายนั้นด้วย

การซื้อตั๋วสัปดาห์สามารถทำได้เมื่อมีรูปสีสองนิ้วสองใบ  ตัวสัปดาห์จะถูกกว่าตั๋วรายวันมาก  ดังนั้นเดินทางไปต่างประเทศให้พกรูปถ่ายไว้เถอะครับจะช่วยลดค่าเดินทางได้เยอะ  แต่ตั๋วสัปดาห์จะใช้ได้ตั้งแต่วันจันทร์เป็นต้นไป หากเราซื้อวันเสาร์จะใช้ตั๋วนั้นไม่ได้ในวันอาทิตย์  เรื่องนี้ต้องระวัง ไม่ใช่ว่าเขานับ 7 วันจากวันที่เราซื้อ  แต่เขาเริ่มนับจากวันจันทร์เท่านั้นครับ

คนปารีสชอบขึ้นรถใต้ดินโดยไม่ซื้อตั๋ว  ที่สถานีรถใต้ดินจึงต้องทำแผงกั้นที่กระโดดข้ามได้ยากถึงสองชั้น  แต่กระนั้นก็ยังเห็นภาพของการกระโดดข้ามกันอยู่เป็นประจำ  แต่ด่านที่สามซึ่งนักกระโดดมักไม่รอดก็คือเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วซึ่งดักรออยู่ในอุโมงค์ทางเดินที่คดเคี้ยวและยาวเหยียดนั้น  ผมเคยโดนตรวจครั้งหนึ่ง ตกใจมาก  เพราะเขาออกมาจากมุมโค้งของอุโมงค์เหมือนกำลังจะมาปล้นเรา  แต่จริง ๆ คือซ่อนตัวอยู่เพื่อดักคนที่ไม่ซื้อตั๋ว  แต่เรามีตั๋วที่ถูกต้องก็สบายใจได้  เกร็ดที่สำคัญสำหรับมายุโรปก็คือให้ซื้อตั๋วที่ถูกต้องไว้ก่อน  ใครบอกว่าไม่ต้องซื้อเพราะไม่มีใครตรวจไม่ต้องเชื่อ  เพราะมีคนตรวจแน่นอน  ที่ออสเตรียก็มีพนักงานตรวจตั๋วแต่งตัวปลอมตัวขึ้นรถมาด้วย  ผมเจอประจำ  ดังนั้นมีตั๋วที่ถูกต้องไว้ก่อนดีกว่าครับ จะได้ไม่ต้องลุ้นว่าจะโดนปรับเท่าไร  และเผลอ ๆ โดนยึดพาสปอร์ตกลับเมืองไทยไม่ได้ และอาจจะโดนขึ้นบัญชีดำไม่ให้มายุโรปอีก  ไม่คุ้มเลยครับกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ


หลังจากเที่ยวปารีสอย่างสุขสันต์มาพอสมควรก็ถึงเวลากลับกันแล้วครับ  ผมมีประสบการณ์การตกรถไทริสขบวนสุดท้ายมาแล้ว ผมเคยเขียนบอกท่านผู้อ่านในตอนก่อน ๆ แล้วว่าหากท่านตกรถ ท่านสามารถใช้บริการรถประเภทเดียวกันในขบวนถัดไปได้ ซึ่งในกรณีของผมมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น แต่ไทริสไม่

วันนั้นผมกำลังจะกลับเยอรมันหลังจากอยู่ปารีสมา 6 วัน ตอนแรกก็เอากระเป๋าเดินทางมาฝากที่สถานีรถไฟไว้ก่อน แต่เนื่องจากระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่เข้มงวดมากต้องตรวจอาวุธก่อนข้าไป แล้วต้องใช้ตู้ฝากกระเป๋าที่ไม่มีภาษาอังกฤษกำกับ (มีบางตู้แต่ตอนแรกหาไม่เจอ) ทำให้เสียเวลามาก แต่ก็ยังไม่เป็นไร จากนั้นก็ไปตระเวนเที่ยวรอบ ๆ กรุงปารีสเพื่อส่งท้ายทริปนั้นอย่างสบายใจ ขากลับเผื่อเวลาเดินทางมายังสถานี Gare du Nord ไว้พอสมควรแต่ก็น่าจะจวนเจียน เลือกเส้นทางรถไฟใต้ดินที่คิดว่าโอเคที่สุด (แต่ผิด) ปรากฎว่ารถไฟใต้ดินเจ้ากรรมดันจอดที่สถานีบางแห่งเกินเวลาเพราะมีคนขึ้นลงไม่รู้จักจบสิ้น ทำให้เวลาเริ่มช้าลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งผมมาถึงสถานีรถไฟก่อนรถออกเพียง 5 นาทีจากที่วางแผนไว้ประมาณ 15 นาที ผมวิ่งไปเอากระเป๋าที่ฝากไว้อย่างสุดชีวิต ผ่านการตรวจอาวุธที่ล่าช้า เปิดตู้เก็บกระเป๋าที่ไม่มีวิธีบอกว่าเปิดอย่างไรเป็นภาษาอังกฤษ เปิดได้แล้วก็ลากกระเป๋าอันหนักอึ้งออกจากห้องเก็บชั้นใต้ดินแล้ววิ่งขึ้นมาที่ชานชาลา ปรากฏว่าไทริสได้หายไปแล้วก่อนหน้านั้นประมาณ 2 นาที พี่แกออกได้ตรงเวลามาก 

ผมนั่งหอบด้วยความเหนื่อย แต่ไม่เป็นไรเพราะแนะนำใคร ๆ ว่าตกรถไม่ต้องตกใจ ไปขอขึ้นขบวนใหม่ จ่ายเพียงการสำรองที่นั่งอีกนิดหน่อย ว่าแล้วก็รวบรวมแรงกายแรงใจเดินไปยังห้องขายตั๋วช่องพิเศษสำหรับผู้ตกรถโดยเฉพาะ (แสดงว่ามีคนตกรถไฟเยอะเพราะเจ้ารถใต้ดินตัวแสบ) คุยกันได้สักครู่ก็ทราบว่าไทริสคันที่ผ่านไปนั้นเป็นคันสุดท้ายของวันนั้นแล้ว หากต้องการเดินทางจริง ๆ ต้องซื้อตั๋วขบวนอื่นแล้วยังต้องต่อรถอีกสองทีกว่าจะถึงบอนน์ มิเช่นนั้นก็ต้องรอพรุ่งนี้

ผมคิดว่าเรื่องอะไรจะต้องเสียค่ารถไฟขบวนใหม่ที่เท่า ๆ กับค่าที่พักในปารีส สู้อยู่เที่ยวต่อที่ปารีสอีกวันดีกว่าก็จะมีค่าใช้จ่ายพอ ๆ กัน ผมก็เลยยอมจ่ายค่าปรับเนื่องในเหตุตกรถไฟ (ที่เยอรมันไม่มีค่าปรับนี้) อีกนิดหน่อย และจ่ายค่าจองที่นั่งใหม่สำหรับพรุ่งนี้ แล้วหันหน้ากลับเข้าสู่ปารีสเป็นวันที่ 7 ซึ่งบรรยากาศก็เหมือนได้มาปารีสเป็นครั้งที่สอง จะว่าไปแล้วในวิกฤติก็มีโอกาสอยู่เสมอ    และที่สำคัญในวันรุ่งขึ้นผมไม่ตกรถไทริสอีก   แต่เกือบไม่มีรถกลับจากโคโลญจน์ไปบอนน์เพราะมัวแต่รับประทานอาหารไทยอย่างเพลิดเพลินอยู่ที่สถานีโคโลญจน์จนดึก  ผมคิดว่าหากมีโอกาสต่อไปจะลองใช้บริการรถไฟไปยังภาคใต้ของฝรั่งเศสแล้วต่อไปยังเสปนดู แล้วจะเขียนมาเล่าสู่กันฟังอีกนะครับ สวัสดีครับ




 Pictures of other cities (Pictures speak an international language.)

  Pictures of travelling by trains
 





 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ