.jpg)
| ความรักและความหวัง |
 |
 |
|
คมสัน สุริยะ
9 กันยายน 2553
มนุษย์ถูกขับเคลื่อนด้วยสองอย่าง คือ ความรัก และ ความหวัง
มนุษย์ที่มีความรัก จะยอมทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อมอบให้แก่คนที่ตนเองรัก
แม้จะไม่มีความหวังว่าจะได้อะไรตอบแทนกลับมาก็ตาม
มนุษย์ที่มีความหวัง จะยอมทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อให้บรรลุความหวัง
แม้ว่าจะไม่มีความรักก็ตาม
ในระดับบุคคล มนุษย์คนหนึ่งจะประสบความสำเร็จได้จะต้องมีอย่างน้อยหนึ่งอย่าง
ไม่ความรัก ก็ความหวัง
มิเช่นนั้นจะไร้แรงขับดันตนเองไปให้ถึงความสำเร็จ
ในระดับองค์กร ความสำเร็จขึ้นอยู่กับว่ามีสมาชิกที่รักองค์กรที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อองค์กร
หรือ สามารถสร้างความหวังให้สมาชิกร่วมกันเดินหน้าไปสู่จุดหมายปลายทางร่วมกัน
หากมนุษย์ไร้รักและสิ้นหวัง มนุษย์ก็จะเหี่ยวเฉา และค่อย ๆ ตายไป
หากองค์กรไม่มีสมาชิกที่มีความรักให้และไม่มีคนที่มีความหวัง องค์กรก็ย่อมหยุดและเสื่อมลง
ใครสักคนที่กำลังท้อ ใครสักคนที่กำลังเหนื่อย ใครสักคนที่กำลังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่
จริง ๆ ก็คือ ไม่ได้มีความรัก และไม่มีความหวัง กับเรื่องนั้น ๆ
เรื่องนี้เป็นกันมากในหมู่คนที่จบแล้วออกมาทำงานได้สักพัก
ซึ่งตอนแรกก็ดีใจที่ได้งานทำและได้เงินเดือน
แต่ต่อมาก็พบว่างานนั้นไม่ได้สนุกอย่างที่คิด และเงินเดือนก็ไม่ขยับ รายจ่ายก็เพิ่มขึ้น เงินออมก็ไม่มี
ทางออกคือต้องแสวงหาความรักและความหวัง
รักตัวเอง เอาใจใส่สุขภาพ
รักพ่อแม่ รักเพื่อน
รักคนรอบข้าง ด้วยการมองแต่สิ่งที่ดีของพวกเขา รักเมืองที่เราอยู่ สถานที่ที่เราอยู่ ด้วยการมองแต่สิ่งที่ดีของที่แห่งนั้น จากนั้น หวังที่จะทำอะไรให้สำเร็จสักอย่างก่อนเดินออกจากงานนั้นอย่างสง่างาม
และคิดว่าคนที่เรารักจะอยากเห็นความสำเร็จนั้น
เมื่อสร้างความรักและความหวังให้ตัวเองได้จากจุดเล็ก ๆ นี้แล้ว กำลังใจก็จะเริ่มมา
แล้วเราก็รวบรวมกำลังใจ ทำงานทิ้งทวนให้เสร็จ ทำให้ดีที่สุด
แล้วก็ค่อยจากไป
มนุษย์ก็ต้องจากกันอยู่แล้ว วันใดวันหนึ่ง
อยู่ที่ว่า ตอนยังอยู่ด้วยกัน ได้ทำอะไรทิ้งทวนเอาไว้ให้บ้าง
เพื่อเป็นความทรงจำที่ดี สำหรับทั้งตนเอง และสำหรับผู้ที่อยู่ต่อไป
|