Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















เกมส์ขายปลาทูน่า Print E-mail
คมสัน สุริยะ
21 สิงหาคม 2553
 

 
ในที่สุดคณะฯ ก็มอบหมายให้ผมสอนวิชาสายเศรษฐศาสตร์จุลภาคตามเดิม คือ Econ 301 (ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์จุลภาค 1) และ Econ 302 (ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์จุลภาค 2)   สองวิชานี้สอนยากเพราะว่ามีจุดประสงค์สองอย่างที่ได้มาพร้อมกันได้ยาก
 
อย่างแรก คือ ต้องพยายามทำให้พื้นฐานความรู้ของนักศึกษาแน่นพอที่จะสอบเรียนต่อปริญญาโทที่ไหนก็ได้
 
อย่างที่สอง คือ ต้องทำให้นักศึกษาจำอะไรไปใช้ได้บ้างในชีวิตประจำวัน
 
ถ้าเรามุ่งสอนเน้นเนื้อหาวิชาการมากเกินไป จะมีนักศึกษาเพียงร้อยละ 10 เท่านั้นที่จะได้ประโยชน์เพราะว่าเป็นหัวกะทิที่มีโอกาสเรียนต่อปริญญาโท     นักศึกษาอีกร้อยละ 90 จะไม่ได้อะไรเลย   แล้วอาจารย์ก็จะถูกต่อว่าจากนักศึกษาว่าหินเกินเหตุ
 
แต่ถ้าเรามุ่งความสนุกสนานมากเกินไป   นักศึกษาก็จะสอบเข้าปริญญาโทไม่ได้เลย เพราะเนื้อหามีเยอะมากจะสอนไม่ทันเอา   เราก็จะไม่บรรลุวัตถุประสงค์ข้อแรก
 
ผมจึงต้องพยายามคิดเกมส์ขึ้นมาเพื่อให้ได้ทั้งความสนุกสนานและความเข้าใจในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ หนึ่งในนั้นคือ เกมส์ขายปลาทูน่า
 
เกมส์นี้ได้แรงบันดาลใจจากเกมส์ที่ เวอร์น่อน สมิทธ์ (Vernon Smith) นักเศรษฐศาสตร์รางวัลโนเบล ปี ค.ศ.  2002   สาขา Experimental Economics ใช้เล่นกับนักศึกษาในชั้นเรียนของเขาที่สหรัฐอเมริกา
 
 
 
 
รายละเอียดของเกมส์
 

1.   ก่อนการเริ่มเกมส์
 
นักศึกษาในชั้นเรียน 5   คนได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ขายปลาทูน่า   ปริมาณปลาของแต่ละคนมีเท่ากัน
 
นักศึกษาอีก 5 คนเป็นผู้ขายปลาทู   ปริมาณปลาของแต่ละคนก็มีเท่ากัน  และเท่ากับปริมาณปลาทูน่าของ 5 คนแรก
 
ต้นทุนการผลิตปลาทูน่าสูงกว่าปลาทูสองเท่า
 
นักศึกษาที่เหลือในห้องเป็นผู้ซื้อปลา โดยแต่ละคนจะมีความชอบไม่เหมือนกัน   อาจารย์จะมีเส้น Indifference Curve (เส้นความพอใจอันเกิดจากการได้บริโภคปลาทูน่ากับปลาทู) มาให้แต่ละคน โดยรวม ๆ จะมีสามแบบ   แบบที่ชอบปลาทูน่ามากกว่าปลาทู   แบบที่ชอบปลาทูมากกว่าปลาทูน่า    และแบบที่ชอบปลาทั้งสองชนิดเท่า ๆ กัน
 
จุดมุ่งหมายในการซื้อปลาคือซื้อมาบริโภค   ไม่ได้ซื้อมาเลี้ยง 
 
นักศึกษาที่ทำหน้าที่เป็นผู้ซื้อปลาจะมีงบประมาณจำนวนหนึ่งซึ่งแต่ละคนจะได้เท่ากัน  
 
หากนักศึกษาไม่ซื้อปลาเลย ก็จะมีความพอใจระดับหนึ่งอันเกิดจากการถือเงินสด
 


2. เริ่มเกมส์
 
นักศึกษาทั้งสองฝ่ายเดินเข้าหาเจรจาซื้อขายกัน โดยใช้เงินที่มีให้ในเกมส์   ราคาแล้วแต่ตกลงกันระหว่างผู้ซื้อกับผู้ขาย
 
จุดประสงค์ของผู้ซื้อคือ ทำให้เงินได้ความพอใจสูงสุด
 
จุดประสงค์ของผู้ขายคือ ทำให้ได้กำไรมากที่สุด
 
ให้เวลาซื้อขายรอบแรก 10 นาที   เมื่อหมดเวลาให้นักศึกษาแยกย้ายออกเป็นสองฝ่ายดังเดิม
 
อาจารย์เตือนว่า คนขายปลาต้องขายให้หมด มิเช่นนั้นรายรับอาจจะไม่คุ้มกับต้นทุน  
 
สำหรับผู้บริโภค ไม่จำเป็นต้องใช้จ่ายทั้งหมด เพราะว่ามีความพอใจที่ได้จากการถือเงินสดด้วย
 
เริ่มรอบต่อไปอีก 10 นาที   ซึ่งเป็นรอบสุดท้าย
 


3. จบเกมส์
 
สรุปกำไรของผู้ขายปลา   และ   สรุปความพอใจของผู้บริโภค
 
อาจารย์มอบของที่ระลึกให้กับนักศึกษาสองคน คือ
 
นักศึกษาที่ขายปลาได้กำไรมากที่สุด    (ซึ่งก็เป็นการแข่งขันกันด้วยระหว่างคนขายปลาทูน่ากับปลาทู ไม่แน่ว่าใครจะได้กำไรมากกว่ากัน) 
 
นักศึกษาที่ทำหน้าที่ผู้บริโภคและได้รับความพอใจมากที่สุด
 
 
อาจารย์สรุปบทเรียน   (อาจารย์จะสรุปว่าอย่างไร ก็ต้องลองไปเล่นดู  และรอฟังในชั้นเรียน)
 
 

4.   เกมส์แก้มือ
 
อีกวันหนึ่งที่จะพบกัน อาจารย์จะให้นักศึกษาแก้มือใหม่   โดยเล่นตามบทบาทเดิม 

ลองดูว่านักศึกษาจะมีวิธีแก้เกมส์ได้ดีขึ้นหรือไม่
 
นักศึกษาคิดอะไร ทำไมถึงทำอย่างนั้น   แล้วตรงกับหลักเศรษฐศาสตร์หรือไม่   คอยดูกัน

บอกใบ้ว่า  เกมส์นี้ใช้เป็นตัวอย่างสำหรับทฤษฎีเศรษฐศาสตร์จุลภาคได้หลายเรื่อง

และสามารถดัดแปลงรายละเอียดสำหรับใช้สอนได้แทบทุกทฤษฎีเลยทีเดียว
 



ส่งท้าย


เกมส์นี้รับรองนักศึกษาว่าจะทำให้นักศึกษาจำได้ไปอีกนาน   และจะเป็นการกระตุ้นให้หาลูกเล่นใหม่ ๆ มาแก้เกมส์ ซึ่งนั่นต้องพึ่งพาการอ่านตำราให้มากขึ้น    นักศึกษาที่จะเก่งอยู่แล้วก็จะเก่งขึ้นไปอีก   นักศึกษาที่ไม่ได้เรื่องได้ราวในตอนแรกก็น่าจะพอรู้เรื่องเศรษฐศาสตร์ขึ้นมาบ้าง
 
เตรียมตัวไว้ได้เลย   ทั้งชั้นเรียน Econ 301 และ Econ 302     

นี่อาจารย์ต่อให้โดยบอกก่อนล่วงหน้า    ถ้าใครไม่เตรียมตัวแก้เกมส์มาก่อนก็แล้วไป    อาจารย์จะเล่นวันแรกที่เข้าชั้นเรียนเลย   เราจะลงไปเล่นใต้ตึกหรือไม่ก็ในห้องประชุมใหญ่เพื่อไม่ให้เสียงดังรบกวนห้องอื่น   อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะชนะเกมส์นี้เป็นรุ่นแรก   เขาจะเป็นคนที่เก่งที่สุดของห้อง   หรือว่าเป็นคนบ๊วยที่จะพลิกมาเป็นผู้ชนะได้บ้าง
 
 




อาจารย์คมสัน เติมสีสันให้วิชาการ
 




 
 
 







 
 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ