Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home ทางข้างหน้า อาชีพนักวิจัย คอร์สเตรียมตัวเป็นนักวิจัยมืออาชีพ
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















คอร์สเตรียมตัวเป็นนักวิจัยมืออาชีพ Print E-mail
คมสัน สุริยะ
15 สิงหาคม 2553
 
 
ช่วงที่ผ่านมาต้นฉบับวิทยานิพนธ์ของผมผ่านความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาแล้ว ต่อไปผมยังเหลือเขียนอีกสองครั้ง   คือ ฉบับที่จะเขียนส่งอาจารย์ที่ปรึกษาท่านที่สอง (Second supervisor) ซึ่งโหดและเขี้ยวกว่าอาจารย์ของผมอีก เนื่องจากท่านเป็นศิษย์สายตรงของนักเศรษฐศาสตร์รางวัลโนเบล (Amartya Sen) มาจากฮาร์วาร์ด   และฉบับสุดท้ายที่จะใช้สอบวิทยานิพนธ์ ซึ่งจะต้องเผชิญหน้ากับอาจารย์ที่ปรึกษาท่านที่สาม (Third supervisor) ซึ่งเป็นคนที่รู้เรื่องดีเกี่ยวกับแบบสอบถามสำหรับการทำ Social Accounting Matrix (SAM) เพราะว่าเคยเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของ Dr. Arjunan Subramanian ผู้มอบแบบสอบถามนั้นให้กับผม
 
 
หลังจากที่ผมได้พักผ่อนกล้ามเนื้อและจัดการเรื่องส่วนตัวหลังจากส่งต้นฉบับแรกไปแล้วสักระยะหนึ่ง   อาจารย์ที่ปรึกษาของผมคิดว่าผมควรจะกลับเข้าสู่เส้นทางของการทำงานวิจัยอีกครั้งโดยไม่ชักช้า  และควรมีแนวทางที่ดีสำหรับการใช้ชีวิตหลังจากกลับมาเมืองไทยแล้ว   ท่านจึงส่งผมเข้าคอร์สหนึ่งที่เรียกว่า คอร์สเตรียมตัวเป็นนักวิจัยมืออาชีพ
 
คอร์สนี้เป็นเหมือนการเทรนนิ่งส่วนตัวระหว่างนักศึกษากับนักจิตวิทยาของมหาวิทยาลัย   ค่าบริการฟรี แต่ว่าใช้บริการได้ไม่บ่อย   แต่ละครั้งที่เราเข้าพบก็ต้องพยายามใช้เวลาให้คุ้มค่า
 
 
เริ่มต้นคอร์สมาเขาก็ถามว่าผมใช้ชีวิตประจำวันอย่างไรบ้าง วัน ๆ ดูเว็ปไซต์ไหนบ้าง และใช้เวลาเท่าไร   ผมก็พยายามเขียนลงไปตามความเป็นจริง   เพราะไม่มีประโยชน์อะไรต้องไปโกหกเขา  
 
เขาก็ถามว่าเว็ปพวกนี้มันอะไรกันบ้าง ผมก็อธิบายให้เขาฟัง   เขาก็เอาไปแบ่งเป็นหมวด ๆ แล้วทำกราฟออกมาให้ดู
 
ผลการวินิจฉัยเบื้องต้นก็คือ   ผมยังไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนักวิจัยมืออาชีพ และดูเหมือนจะห่างไกลจากคำนั้น  
 

ทางแก้ไข  คือ  ต้องปรับพฤติกรรมของตัวเองใหม่ ดังนี้
 
1.   ให้จำกัดหัวข้อเรื่องในการทำวิจัยไปเพียงหนึ่งอย่าง เพื่อขีดกรอบให้เราจำกัดความคิดอยู่เฉพาะในกรอบนั้น

2.   ตื่นมาก่อนเช็คเมล ให้เช็คความเคลื่อนไหวของเรื่องที่ทำวิจัยก่อน   ห้ามเช็คเมลก่อนเป็นอันขาด

3.    ให้อ่านชื่อเรื่องงานวิจัยในสาขานั้นอย่างเร็ว ๆ ให้ผ่านตา

4.    ถ้าสนใจเรื่องไหนให้อ่านบทคัดย่อหรือบทสรุป

5.    ถ้าสนใจอีกให้อ่านเนื้อเรื่อง      ให้ทำอย่างนี้เหมือน  รับประทานอาหารเช้า
 
ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ให้คิดวนเวียนอยู่เฉพาะกับเรื่องนั้นเรื่องเดียว
แล้วความคิดที่ลึกซึ้งจะเกิดขึ้น
 
6.   ให้เขียนภาษาอังกฤษเกี่ยวกับเรื่องนั้นวันละหนึ่งหรือสองย่อหน้า ไม่ต้องพะวงเรื่องไวยากรณ์ แต่พยายามเขียนแนวคิด   ความเห็น ข้อสรุป   สิ่งที่น่าสนใจ   หรืออะไรก็ได้ออกมา   แต่ให้เขียนเป็นประจำ   ทำอย่างนี้เหมือนเป็น  การรับประทานอาหารกลางวัน

เขาว่าภาษาอังกฤษจะดีขึ้นเองเรื่อย ๆ เมื่ออ่านมากขึ้นเรื่อย ๆ     เขาว่าคนที่ภาษาอังกฤษไม่ดีเพราะว่าอ่านมาน้อย
 
 
7.   ให้ร่าง Proposal เตรียมเอาไว้   ไม่จำเป็นต้องดี   และเขียนได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องจริงจังเกินไป

8.   หมั่นทบทวน Proposal ที่เขียนแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน   เอามาดูว่ามันยังขาดอะไรไป หรือว่าเว่อร์เกินไป ให้ทบทวน Proposal เหมือนเป็น  การรับประทานอาหารเย็น
 
  
เขาขอให้ผมลองปฏิบัติดูเป็นเวลาหนึ่งเดือน หลังจากนั้นได้ผลหรือไม่อย่างไรก็มาคุยกับเขาอีกที   แล้วเขาจะแนะนำวิธีการขั้นต่อไป คือ การเปิดตัวเองสู่โลกวิชาการ เช่น การทำความรู้จักกับนักวิชาการที่ทำเรื่องเดียวกัน   การเข้าร่วมประชุมวิชาการนานาชาติ   การส่ง Proposal  ขอทุนวิจัย   และการส่งผลการวิจัยไปตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ
 
เขาบอกว่าถ้าทำได้อย่างนี้แล้วจะเหมือน  เราเข้าสังคมตอนเช้า    ตอนกลางวันจะมีบทความลงตีพิมพ์   และตอนเย็นจะได้เงินทุนวิจัย 
 
ผมขอบคุณเขาแล้วเดินออกมา   คิดว่าการเป็นนักวิจัยมืออาชีพนี้มันช่างน่าอึดอัดเสียจริง ๆ 
 
แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อเขาแนะนำมาแบบนี้ และอาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกว่าคนนี้แนะนำมืออาชีพมาหลายคนละ ก็จะลองเชื่อดู   แล้วลองปฏิบัติตามดู
 
ว่าแต่ว่า   อาหารเช้า กลางวัน เย็น   แบบนักวิจัยมืออาชีพนี่มันช่างกินยากกว่าอาหารประจำวันของผมเสียจริง ๆ  
คิดถึงอาหารไทยที่สุดเลย !
 
 




 
 




 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ