รูปหิมะที่เกิร์ทธิงเก้น

คมสัน สุริยะ
15 มกราคม 2553

ในที่สุดผมก็มีกล้องจนได้   หลังจากพยายามอยู่เงียบ ๆ โดยไม่มีกล้องมาหลายเดือน   เพื่อห้ามไม่ให้ตัวเองออกไปเที่ยวถ่ายรูป แล้วจะได้อยู่ตั้งใจทำวิทยานิพนธ์ให้เสร็จ     ปรากฎว่าเดือนที่ผ่านมาไม่ค่อยได้ออกไปไหนก็เลยใช้น้อยกินน้อย   จึงเหลือเงินจำนวนหนึ่ง    ประกอบกับหิมะกำลังทำท่าจะละลาย    เลยเกิดความเสียดายว่าเดี๋ยวทางบ้านจะไม่ได้ชมภาพหิมะแบบใกล้ชิด    ก็เลยตัดสินใจหอบเงินไปซื้อกล้องตัวเล็ก ๆ ที่ราคาไม่แพงมากมาใช้ในทันที

วันนี้คอลัมน์เย็นกายสบายใจก็จะเริ่มต้นพาท่านไปสัมผัสบรรยากาศที่เย็นสบายใต้จุดเยือกแข็งที่เกิร์ทธิงเก้น เยอรมนี
ลองดูอุณหภูมินอกห้องกันก่อน   ประมาณติดลบหนึ่งองศา   กำลังดีที่หิมะจะยังไม่ทันละลาย

เริ่มออกเดินทางจากที่พักของผม   เกสท์เฮ้าส์ของมหาวิทยาลัยเกิร์ทธิงเก้น
ห้องของผมอยู่ชั้นห้า ประตูที่สองนับจากซ้าย

เดี๋ยวเราต้องลุยหิมะฝ่าออกไปกันครับ   ทางเดินดี ๆ มีไม่ยอมเดิน   เราจะทดลองเดินลุยหิมะกัน   แบบว่าครั้งหนึ่งในชีวิต

มาอยู่กลางหิมะแล้วครับ   ปรากฎว่ารองเท้าจมมิดเลย

เดินมาได้สักพัก พบเก้าอี้ที่บุนวมเป็นหิมะ

มาลองวัดความหนาของหิมะกันครับ   ประมาณหนึ่งฝ่ามือ

โต๊ะอาหารกับหิมะพร้อมเสิร์ฟ

เดินมาอีกสักพัก เจอรถเบ๊นซ์ที่จอดทดสอบความทนทานในสภาพเยือกแข็ง

โฟล์คสวาเก้นก็กำลังทดสอบคุณภาพอยู่เช่นกัน
เสียดายที่ไม่มี เบ เอ็ม เว (BMW) อีกสักคัน ไม่งั้นเปอร์เฟ็ค

ไม่ไหวแล้วครับ หนาว ว ว ว ว ว
หนีกลับเข้าตึกคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกิร์ทธิงเก้นกันดีกว่า

ห้องทำงานผมอยู่ชั้นสาม   เขาเขียน 2.154 แปลว่าสองชั้นจากพื้นก็คือชั้นสาม แล้วก็ห้อง 154
เพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกันชื่อ นิโคล กรุนเนอวาลด์

วันนี้เอาแค่นี้ก่อนละกันครับ อากาศข้างนอกหนาวจริง ๆ อยู่ได้ไม่นาน
เวลาเอามือออกจากถุงมือแล้วกดชัตเตอร์จะเย็นมาก
เย็นแค่ไหนก็ลองเอาน้ำแข็งมาผสมน้ำเรื่อย ๆ จนน้ำแข็งไม่ละลายอีกแล้ว
แล้วก็เอามือแช่ลงไป   อุณหภูมิประมาณนั้นเลยครับ

สัปดาห์หน้าผมจะเดินทางไปนำเสนอผลการวิจัยที่มหาวิทยาลัยคีล
จะไปค้างที่ฮัมบวร์กคืนหนึ่ง   แล้วก็จะผ่านฮันโนเวอร์ด้วย
เดี๋ยวจะถ่ายรูปสามเมืองนี้มาให้ชมกันนะครับ
วันนี้ลาไปก่อน
สวัสดีครับ

Link