.jpg)
| กดรีโมทสั่งได้ |
 |
 |
|
คมสัน สุริยะ 23 กันยายน 2552 ทันทีหลังจากที่ผมเอาบทความเรื่อง ทำไมเขาถึงไม่ให้คนหนุ่มเป็นผู้จัดการ (ทีม) ขึ้นเว็ป ก็มีเมลมาถามทันทีว่า ทำไมเมื่อหลุยส์ ฟานกัล ผู้จัดการทีมบาร์เยิร์นมิวนิค ได้อาร์เยน ร็อบเบน มาร่วมทีมแล้วสถานการณ์จึงดีขึ้นมาก คำตอบก็ง่าย ๆ คือ "กดรีโมทสั่งได้" ทั้งหลุยส์ ฟานกัล และอาร์เยน ร็อบเบน ต่างเป็นชาวฮอลแลนด์ เขาทั้งคู่จึงพูดภาษาเดียวกัน สื่อสารกันง่าย เข้าใจกันง่าย ในขณะที่กับนักเตะคนอื่นในทีมนั้น หลุยส์ ฟานกัล ต้องกัดฟันพูดภาษาเยอรมันทีละคำสองคำ แล้วยิ่งกับฟร้องค์ ริเบรี่ เจ้าปัญหานั้นเขาเป็นชาวฝรั่งเศส จะพูดอะไรกันทีก็ต้องผ่านล่าม หลุยส์ ฟานกัล สั่งร็อบเบนว่า ลาก ๆ เข้าไปแล้วยิงเลย ร็อบเบนก็ทำอย่างนั้นได้ตามสั่งบ่อย ๆ ราวกับฟานกัลกำลังกดรีโมทคอนโทรลอยู่นอกสนาม นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้บริหารคนหนึ่งย้ายไปรับต่ำแหน่งใหม่ที่อื่นก็มักจะต้องนำทีมงานตามไปยกแผง เพราะว่าทีมงานเหล่านั้นพูดภาษาเดียวกันมานานแล้ว เข้าใจกัน ทำงานเข้ากันได้ดี เหมือนกดรีโมทสั่งได้ ไม่มีแตกแถว และที่สำคัญเวลาพลาดก็พร้อมจะให้อภัยกัน ทำให้รู้สึกดีต่อกันและไว้วางใจกัน คนที่จู่ ๆ มารับงานบริหารแบบข้ามาคนเดียวนี่ถ้าไม่เจ๋งจริง ๆ ก็ยากที่จะรอด ยกตัวอย่างเช่น อ๊อตมา ฮิชเฟล ชายวัย 60 ปี ผู้โด่งดังจากการนำทั้งทีมโบรุสเซีย ดอร์ทมุน และบาร์เยิร์น มิวนิค ได้แชมป์ยุโรป เมื่อต้องกลับมาคุมบาร์เยิร์นอีกครั้งก็สามารถคว้าแชมป์ได้ เพราะรู้วิธีที่จะทั้งโอ๋ทั้งยุให้ดาราประจำทีมอย่างลูก้า โทนี่ และฟร้องซ์ ริเบรี่ ให้โชว์ฟอร์มอันสุดยอดออกมา ต่างกับเจอร์เก้น คลิ้นส์มันน์ ที่พึ่งนำทีมชาติเยอรมันได้ที่สามในฟุตบอลโลกที่เยอรมันเป็นเจ้าภาพเอง เมื่อมารับงานต่อจากฮิชเฟล กลับพาทีมยับเยินสมชื่อ เหตุผลก็เพราะพี่แกเล่นแบบว่าไม่ให้มีดาราในทีม "ทุกคนเท่าเทียมกันหมดนะจำไว้ ผมไม่ชอบให้มีดาราในทีม" ทำให้กลายเป็นเรื่องขึ้นมาเมื่อทั้งลูก้า โทนี่ และฟร้องซ์ ริเบรี่ พร้อมใจกันนัดหยุดงานกลางสนาม แล้วกลายเป็นคลิ้นส์มันน์ที่โดนเด้งออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม เพราะลูกทีมคนอื่น ๆ เห็นว่าเขาเอาทีมไม่อยู่ก็เริ่มก่อหวอดลองของบ้าง ทีมก็เลยปั่นป่วนหนักขึ้นเรื่อย ๆ หลุยส์ ฟานกัล เมื่อเข้ามาใหม่ก็ต้องโดนท้าทายกันตามประสา เจ้าตัวก็เฉย ๆ นิ่ง ๆ ไว้ ตอนแรกก็ไม่ได้ผลงานเป็นชิ้นเป็นอันอะไร แต่พอเริ่มชนะมากขึ้นเท่านั้นเอง ก็เริ่มพูดกับนักเตะได้ว่า "ไม่อยากเล่นด้วยกันจริง ๆ เหรอ สนุกน๊ะ ชนะมากกว่าแพ้ด้วยหล่ะ" นักเตะก็เริ่มอยากเล่น เพราะอยากเป็นคนหนึ่งในทีมของผู้พิชิต นักเตะเริ่มซูฮกหลุยส์ ฟานกัล ทีนี้เวลาพูดอะไรก็ง่ายขึ้น เริ่มกดรีโมทสั่งผู้เล่นคนอื่น ๆ ได้ง่ายขึ้นและมากรายขึ้น และต่อไปก็จะกดสั่งได้ทั้งเกมส์ ทำไมแมนยูฯ ถึงขาดไรอัน กิ๊กส์ ไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่อายุมากแล้ว เหตุผลง่าย ๆ ก็คือ กิ๊กส์ เป็นคนสำคัญที่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เหมือนกดรีโมทสั่งได้จากนอกสนาม คิดอยากให้เกมส์เป็นอย่างไร กิ๊กส์ก็ทำออกมาอย่างนั้น ชนิดที่ว่าไม่ต้องคุยกันก็รู้ใจ สื่อสารกันแบบโทรจิตแล้ว ผมก็เคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน เมื่อครั้งนำทีมโรงเรียนมงฟอร์ตไปคว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขันทักษะวิทยาศาสตร์ถึงถิ่นคู่แข่ง ผมรู้ว่าทีมชนะเพราะน้อง ๆ เก่งมาก (ตอนนี้เป็นหมอกันไปหมดแล้ว คนหนึ่งพึ่งแต่งงาน อีกคนกำลังเรียนอยู่ฮอลแลนด์) เมื่อผมบอกอาจารย์ว่าที่ชนะเพราะน้อง ๆ ในทีมเก่งมาก เก่งกว่าผมหลายเท่า อาจารย์ก็สวนกลับมาว่า "ก็เด็กในคอนโทรลของเธอ" ตอนนั้นผมไม่ค่อยเข้าใจว่ามันจะสำคัญอะไร แต่ตอนนี้เริ่มเข้าใจว่า เออก็จริง เพราะตอนนั้นน้อง ๆ ไม่มีการแตกแถวเลย มีระเบียบวินัยมาก และฝีมือพวกเขาก็เนี้ยบมาก แต่คนคุมแถวก็คือผมเอง ตอนหลังที่เข้ามหาวิทยาลัยไม่ค่อยมีใครเป็นเด็กในคอนโทรลได้แบบนั้นอีก ต้องใช้วิธีจูงใจ ขอกันดี ๆ และอะลุ้มอล่วยกัน จึงจะสามารถคุมแถวได้ แต่พอไปอยู่เยอรมัน เจอเพื่อน ๆ ที่เป็นชาวประเทศกำลังพัฒนาทั้งหลายที่ต่างแย่งกันเป็นหัวหน้า (อ่านเรื่อง ทำหน้าทีชี้ช่องรวย) ไม่มีใครยอมอยู่ในคอนโทรลของใคร การจะคุมแถวเพื่อน ๆ ได้ก็ต้องปล่อยให้คนที่อยากนำเดินนำหน้าไป แล้วเราอยู่ข้างหลังคอยบอกทางให้ ถึงจะไม่ได้หน้าว่าเป็นผู้นำ แต่อย่างน้อยทีมก็ไม่หลงทาง ในที่ทำงานซึ่งมีทั้งผู้ที่อาวุโสกว่าและอ่อนกว่า ผมยังไม่ได้เป็นผู้บริหารก็ไม่เคยมีประสบการณ์ตรง แต่ก็แอบเห็นหลาย ๆ แห่งใช้วิธีการคลาสสิคสำหรับการกดปุ่มรีโมทคอนโทรล นั่นคือการสร้างทีมงานเฉพาะกิจขึ้นมา มีมือซ้าย มือขวา รับงานไปทำ เข้าทำนองเหมือน ดาร์ท เวเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่องสตาร์วอร์ส แต่ก็นั่นแหละ ดาร์ท เวเดอร์ พอรับงานมามาก ๆ ก็เห็นหัวหมุนติ้ว ๆ เหมือนกัน ถ้าจะถามว่าใครที่จะมาเป็นมือซ้ายมือขวาของเราได้บ้าง เรื่องนี้ก็ต้องตอบว่า ก็ต้องเป็น "คู่บุญ" กันมาหล่ะครับ ถ้าอาร์เยน ร็อบเบน เกิดเจ็บขึ้นมา หลุยส์ ฟานกัล ก็ฟานกัล หล่ะครับ อาจจะแพ้ยับเยินได้เหมือนกัน กลับสู่สารบัญ |