Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home ทางข้างหน้า งานที่ปรึกษา ทำหน้าที่ชี้ช่องรวย
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















ทำหน้าที่ชี้ช่องรวย Print E-mail
คมสัน  สุริยะ
22  กันยายน 2552




ในโอกาสครั้งเดียวกันกับที่ผมเข้าอบรมเรื่อง Cultural shock  ของ  GTZ (The German Society for Technical Cooperation)  ที่ผมเขียนไว้บทความเรื่อง  ต่างโต๊ะก็ต่างกติกา   ก็ได้เล่น Macroeconomic Game ของเขาด้วย 



ในกลุ่มของผมประกอบด้วยเพื่อนจากประเทศกำลังพัฒนารวมกันทั้งสิ้น  8 คน จาก 8 ประเทศ ได้แก่  ไทย  โบลิเวีย  อินเดีย  บัลแกเรีย  เอธิโอเปีย  เคนย่า  บังคลาเทศ  และอูซเบกิสถาน   ตอนแรกเราก็ว่าเราเข้าใจกันดีเพราะมาจากประเทศกำลังพัฒนาด้วยกัน  แต่ตอนหลังก็เริ่มตีกันเพราะทุกคนอยากเป็นผู้นำ  ไม่มีใครยอมใคร  เพราะต่างคนถือว่าตัวเองแน่มาจากบ้านเมืองของตน   และต้องการทำในสิ่งที่ตนเองคิดว่าถูกต้องเท่านั้น  ไม่มีการฟังกัน  ถึงฟังกันบ้างก็ไม่ยอมรู้เรื่อง




อีกครั้งหนึ่งไปเล่นเกมส์อีกที่หนึ่ง  แต่ตอนนี้ในกลุ่มมีแต่คนเยอรมัน  ผมเป็นคนจากประเทศกำลังพัฒนาเพียงคนเดียว   ปรากฏว่าไม่มีใครแย่งกันเป็นหัวหน้า  และที่สำคัญก็คือหัวหน้าพยายามฟังคนอื่นรอบกลุ่มทุก ๆ คน   เปิดให้ทุกคนได้พูด  และพูดถึงข้อดีข้อเสียกันอย่างตรงไปตรงมาในทุกประเด็นก่อนการตัดสินใจอะไรลงไป  และในการตัดสินใจก็สร้างเกณฑ์ขึ้นมาอย่างชัดเจน  แล้วใช้วิธีโหวต  ไม่เพียงเท่านั้นยังเคารพในการโหวตด้วย 




สองกลุ่มนี้ต่างกันอย่างสิ้นเชิง  ดีที่ผมได้เห็นทั้งสองบรรยากาศ





หน้าที่ของผมในกลุ่มที่มีแต่คนเยอรมันง่ายมาก  เมื่อถึงเวลาเราพูดเราก็ให้ความเห็นไปอย่างตรงไปตรงมา  ไม่ต้องคิดว่าใครจะคิดอย่างไรกับความเห็นของเรา  ที่เหลือก็ฟังคนอื่นแล้วดูว่ามีข้อคิดดี ๆ ที่อาจจะทำให้เราเปลี่ยนใจไหม  จากนั้นเมื่อถึงเวลาโหวตก็โหวตไป   ผลออกมาอย่างไรก็ยอมรับไปตามนั้น   คนโหวตแพ้ก็อาจจะบ่น ๆ บ้างแต่เราก็ไม่ต้องสนใจมาก   เมื่อถึงเวลาพรีเซ้นท์ก็พูดถึงมติของกลุ่มก็แค่นั้น




แต่หน้าที่ในกลุ่มที่มีแต่เพื่อนจากประเทศกำลังพัฒนานี่ยากหน่อย  หาที่ยืนแทบไม่ได้  ไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไร  เพราะใครไม่ฟังใคร  ตั้งหน้าตั้งตาจะเป็นจอมเผด็จการกันท่าเดียว  (สงสัยชินกับวิธีการปกครองในประเทศของตนเอง)  ในที่สุดก็มีคนบอกว่าเขาอายุมากที่สุดสมควรจะได้เป็นหัวหน้า และคนเอธิโอเปียก็ยึดอำนาจสถาปนาตัวเองขึ้นมาเป็นหัวหน้า (นี่ก็ชินกับการใช้ระบบอาวุโส ซึ่งใช้กันทั่วไปในชนเผ่าต่าง ๆ และประเทศกำลังพัฒนาทั่วไป)





แต่ในที่สุดผมก็หาตำแหน่งที่ลงตัวได้   นั่นคือการทำหน้าที่ชี้ช่องรวย




วิธีการก็ง่ายมาก  อันดับแรก อย่าไปแย่งบทผู้นำ  ใครอยากเป็นก็ปล่อยให้เป็นไป

อันดับต่อมา  ปล่อยให้ผู้นำ "ปล่อยโง่"  ออกมาสักครั้งหนึ่งก่อน  ให้ตำแหน่งผู้นำเกิดการสั่นคลอน

หลังจากนั้นเราก็บอกว่า  ลองทำอย่างนี้ดูสิ  แล้วจะดี 

ซึ่งก็ได้ผล  เพราะเราดูเกมส์อยู่วงนอก  เห็นอะไรชัดกว่าเข้าไปคลุกวงใน

แถมไม่พอยังไปแอบดูกลุ่มอื่นที่ทำแล้วดีมาด้วย   เห็นเคล็ดลับของความสำเร็จจากกลุ่มอื่นด้วย




เมื่อผู้นำเห็นว่าทำแล้วได้ดีจริง  ต่อไปเขาก็จะแต่งตั้งเราเป็น "กุนซือ" ประจำกลุ่ม

และอยู่ในฐานะที่ "แตะต้องไม่ได้"  

เพราะเขาต้องพึ่งเราเพื่อให้ฐานะผู้นำของเขาอยู่รอดต่อไป

และท้ายที่สุดกลุ่มของผมก็พลิกจากท้ายตารางเข้าป้ายเป็นที่สอง  ทุกคนก็ดีใจ





ดูเผิน ๆ เหมือนได้เป็น  ขงเบ้ง  ยังไงยังงั้น  เท่ห์ไหม

งาน "ชี้ช่องรวย"  จึงเป็นงานอมตะสำหรับทุกยุคทุกสมัย





นักการเมืองก็ชอบมีที่ปรึกษา  ต่างกันตรงที่ว่าต้องการให้ชี้ช่องว่าทำอย่างไรให้ตัวเองและพรรครวยขึ้นได้

ไม่เหมือนในเกมส์ที่มุ่งจะทำให้ประเทศโดยรวมรวยขึ้น

แต่แบบนั้นผมไม่ต้องการทำ   สู้อยู่เฉย ๆ สอนหนังสือไปเรื่อย ๆ ดีกว่า  สบายใจ





ผมจะช่วยเฉพาะใครบางคนที่มีความตั้งใจจริงที่จะพัฒนาท้องถิ่นให้ดีขึ้น

หรือบางบริษัทที่เป็นหน้าเป็นตาเป็นศักดิ์ศรีของคนไทยเท่านั้น

ถึงผมจะเก่งจริงหรือไม่เก่งจริง

ผมก็ไม่ร้อนเงินจนต้องทำทุกอย่างเพื่อทุกคน











กลับไปสู่สารบัญ



 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ