Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

คมสัน สุริยะ
29 สิงหาคม 2552


คนเราเกิดมาก็อยากโชคดี  ความโชคดีก็มีสองอย่าง  ความโชคดีในความรัก และความโชคดีในการงาน  ดังที่ฝรั่งชอบพูดว่า Lucky in Love and Lucky in Game.


มาถึงวันนี้ผมว่าการเรียนการสอนของเราไม่ควรมองอย่างสุดโต่งในทั้งสองด้าน  ความสุดโต่งด้านแรกคือการสอนที่คาดหวังให้นักศึกษามีวิชาที่จะนำไปใช้ได้เลย 100%   จริงจังกับการศึกษาเกินไป  บังคับให้เอาแต่เรียนอย่างเดียว  ความสุดโต่งอย่างที่สองคือการสอนให้นักศึกษาไม่รู้อะไรเลยทำอะไรไม่ได้เลย   เราควรมองอย่างกลาง ๆ ว่าเราควรสอนให้นักศึกษามีวิชาบางอย่างติดตัวเพื่อที่จะใช้เลี้ยงชีพได้และมีโอกาสที่จะมีครอบครัวที่ดี


นักศึกษาที่เก่งที่สุดก็อยากมีคู่ครอง  นักศึกษาที่ห่วยที่สุดก็อยากมีคู่ครอง  ไม่มีใครอยากอยู่เหงาคนเดียวในโลกใบนี้  มหาวิทยาลัยไม่ควรมองข้ามเรื่องนี้  เพราะนักศึกษากำลังอยู่ในวัยที่หาคู่   เราควรมีส่วนที่ทำให้พวกเขามีโอกาสที่จะได้พัฒนาตัวเองเพื่อให้พร้อมที่จะมีคู่ครองและมีครอบครัวได้


ผมเป็นคนรุ่นใหม่ที่ยอมรับได้ว่า  ระหว่างการศึกษาในมหาวิทยาลัยเราไม่จำเป็นจะต้องเอาแต่เรียน  เพราะธรรมชาติมันไม่ใช่อย่างนั้น  วัยประมาณ 19 - 22 ปีนี้เป็นวัยที่นักศึกษาต้องการเพื่อนร่วมชีวิตสำหรับชีวิตที่เหลือในอนาคตซึ่งจะสร้างขึ้นด้วยกัน  ถ้าผมมีลูกไม่ว่าลูกชายหรือลูกสาว  ผมจะเข้าใจพวกเขา  ผมจะพยายามทำให้พวกเขามีความรู้บางอย่างที่พอจะทำให้หาเลี้ยงชีพได้  มีพื้นฐานความรู้ที่ดีที่จะสามารถต่อยอดเพื่อนำไปสู่รายได้ที่ดีกว่าได้  และมีความคิดที่ดีที่จะใช้สร้างฐานะทำเงินทำทองได้ 


เมื่อพวกเขามีความมั่นใจว่าเอาตัวรอดได้  การมีคู่ครองย่อมไม่ใช่เรื่องยาก  เพราะความสามารถของเขาย่อมดึงดูดคนที่เก่งและดีเข้ามาในชีวิตเอง   


ผมไม่อยากมีลูกที่เรียนเก่งแต่เศร้า   ผมอยากให้เขาได้มีคู่  อยากให้เขามีความสุข   ทั้งเก่งและมีคู่  นั่นคือ  มีความสุขทั้งเรื่องความรักและเรื่องการงาน  Lucky in Love and Lucky in Game


ชีวิตของผมก็ต่อสู้เพื่อให้ Lucky in Love and Lucky in Game มาเช่นกัน  เพราะผมก็ต้องการเช่นนั้น  คุณก็ต้องการเช่นนั้น  แล้วทำไมนักศึกษาของเราจะไม่ต้องการมัน  เราจึงควรเข้าใจพวกเขา  เป็นธรรมกับพวกเขา  และหาทางส่งเสริมพวกเขาให้ทั้งเก่งและมีความสุข  





 

กลับสู่สารบัญ