Tourism Logistics - โลจิสติกส์สำหรับการท่องเที่ยว

Home ทางข้างหน้า ก้าวไปสู่ระดับโลก อย่ายอมรับผลงานที่แค่พอผ่าน
Welcome


Tourism
Logistics



CMSE
Conference



Journal EEQEL




คลังหนังสือ
Komsan
Suriya



















อย่ายอมรับผลงานที่แค่พอผ่าน Print E-mail
คมสัน  สุริยะ
8 มิถุนายน 2552


วันที่ 3 มิถุนายน 2552  เวลา 13.00 น.  ผมเตรียมตัวเดินทางไปเมืองเกอร์ทธิงเก้น (Goettingen) เพื่อนำเสนอผลงานด้วย Power Point  ผมกำลังจะพิมพ์ Print out  ออกมาเพื่อให้อาจารย์ได้มีเอกสารบางอย่างประกอบ  แต่ผมคิดว่ามันไม่ได้ทำให้เกิดอะไรดีขึ้นมากนัก  สู้พิมพ์เป็นรายงานออกมาเลยไม่ได้  ผมคิดอย่างนั้นก็เลยเริ่มพิมพ์รายงาน

เวลา 19.00 น. รายงานที่ควรจะมีประมาณ 30 หน้า เริ่มเป็นรูปเป็นร่างเพียง 12 หน้า  ผมเริ่มเหนื่อยและคิดว่าหยุดพิมพ์ดีกว่า  เอาไว้คราวหน้าค่อยเอาไปส่งอาจารย์  คราวนี้พิมพ์ Print out ไปก็คงจะโอเคแล้ว

เวลา 19.10 น.  ผมชั่งใจอีกครั้ง  หาเหตุผลสนับสนุนตัวเองสารพัด  เพื่อที่จะบอกว่าไม่ต้องพิมพ์แล้ว  เพราะเราต้องรีบนอน  เดี๋ยวพรุ่งนี้ตีห้าก็ต้องตื่นแล้ว  รถเมล์จะมาตีห้า ห้าสิบแปดนาที  เดี๋ยวไม่ได้นอนจะพรีเซ้นท์ไม่ดี

เวลา  19.20 น.  ผมคิดว่านักเรียนชั้นหนึ่งเขาไม่ทำกันอย่างนั้น  เขาจะต้องมีรายงานส่งอาจารย์ พร้อมไฟล์ทั้ง DOC, PDF, PPT   อยากเห็นอาจารย์ว่าให้เราว่าเป็นนักเรียนชั้นสองเหรอ  ถ้ารับได้ก็ตามใจ

เวลา  19.30 น.  ผมรับไม่ได้ที่จะเป็นเพียงนักเรียนชั้นสอง  จึงเริ่มออกพิมพ์อีกครั้ง

เวลา  24.00 น.  การพิมพ์อย่างยืดเยื้อยาวนานทำให้กล้ามเนื้อไหล่ด้านซ้ายระบมไปหมด  แต่ยังหยุดไม่ได้   พักอาบน้ำก่อน

เวลา  00.30 น.  หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วมีแรงต่อ  พิมพ์ต่อไป

เวลา  03.00 น.  รายงานเสร็จเรียบร้อย รวมทั้งสิ้น 41 หน้า  พิมพ์ออกทางเครื่องพิมพ์หนึ่งชุด  ทำสำเนาใส่แผ่น CD ทั้งแบบ DOC และ PDF อีกหนึ่งชุด  แนบไฟล์ส่งเมลไปหาตัวเองอีกหนึ่งชุดเผื่อคอมพิวเตอร์เสียจะได้ download จากเมลได้

เวลา  03.30 น.  จัดกระเป๋าเอกสารครั้งสุดท้าย  รีดเสื้อเชิ้ตและกางเกง  อาบน้ำอีกครั้ง

เวลา 03.50 น.    ปิดไฟนอน  พร้อมกับภาวนาขอให้ตื่นทันตีห้า

เวลา  05.00 น.   ตื่นนอนทันพอดี

เวลา  05.58 น.   รถเมล์มารับตรงเวลา

เวลา  06.25 น.   รถไฟออกจากบอนน์ตรงเวลา

จากนั้นก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปตามหน้าที่ของมัน  เราก็หลับไปตามหน้าที่ของเรา  ระหว่างหลับอยู่นั้นฝันว่ามีคนเดินเข้ามาถามว่าผมทำอะไรลงไป  ผมนำรายงานออกมาคลี่ให้ดู  แล้วบอกว่า  ผมยอมรับผลงานแค่พอผ่านไม่ได้

เวลา 14.00 น.   การพรีเซ้นท์เริ่มต้นขึ้น  
เวลา  16.00 น.  การพรีเซ้นท์จบลงด้วยความสุข

ความสำเร็จจากการพรีเซ้นท์ทำให้ผมลืมไปว่าเกือบจะไม่ได้นอนมา 27 ชั่วโมงแล้ว  ผมแบกร่างอันพอจะมีแรงอยู่บ้างไปที่สถานีรถไฟ ซื้อตั๋วเที่ยวที่เร็วที่สุดกลับบอนน์  ระหว่างกลับก็หลับไปตลอดทางจนเกือบลืมลงที่ฮันโนเวอร์ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนรถไฟ   เมื่อขึ้นอีกขบวนหนึ่งได้ก็หลับต่อ  ระหว่างนั้นฝันอีกครั้ง  ฝันว่ามีคนมาสอนว่า  ท่องไว้...เราจะต้องไม่แพ้  เราจะต้องไม่ให้ใครมาบอกว่าเราเป็นนักศึกษาชั้นสอง   เราชั้นหนึ่งเสมอ  

Always On Top Quality



กลับสู่สารบัญ
 

 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์เนื้อหาในเว็บไซต์ิ์

ผู้เขียนไม่หวงห้ามที่ท่านจะคัดลอกบทความ บนเว็บไซต์นี้ไปใช้ในรายงานของท่าน  

แต่ขอความกรุณาเพื่อนนักวิชาการ เพื่อนผู้ทำเว็ปไซต์ 
น้อง ๆ นักเรียน นักศึกษา ทุกท่าน 
ได้โปรดเขียนอ้างอิงในรายงานของท่านตามหลักสากล

การไม่เขียนอ้างอิงดังกล่าวถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์
และมีความผิดตามกฎหมาย  
 
 ขอขอบคุณทุกท่านมากครับ